Een grote bijzonderheid van de homeopathie zijn de potenties. Soms worden ze ook verdunningen genoemd, maar dat is onterecht. Potenties zijn stapsgewijs verdund én geschud. Het schudden is essentieel om een goede werking te verkrijgen.

De grondlegger van de homeopathie ontdekte het potentiëren bij toeval. Hij wilde minder bijwerkingen hebben van zijn geneesmiddelen en ging hen verdunnen. Voor de gelijkmatige verspreiding ging hij ze ook schudden en verwrijven. In de praktijk bleek dat er geen grens was aan het aantal potentiestappen voor de werking van de geneesmiddelen.

Informatie

De grootste bezwaren van tegenstanders van de homeopathie richten zich tegen de potenties: "er zit niets in" of "een molecuul in een oceaan". Potenties boven C12 of D24 bevatten geen moleculen meer. Het is de informatie van de uitgangsstof die nog aanwezig is. Men kan het vergelijken met een CD: chemisch zit er geen muziek in, maar de informatie is er wel.

Potenties zijn niet het meest belangrijke van de homeopathie. Dat is het voorschrijven volgens de Similiawet. Men kan ook homeopathie bedrijven met ongepotentieerde geneesmiddelen, zoals Hahnemann in het begin deed. De werking is dan wel minder en er treden meer bijwerkingen op.

Men kan ook gepotentieerde geneesmiddelen voorschrijven zonder het Similia principe in acht te nemen. Als u potenties voorgeschreven krijgt wil dat dus nog niet zeggen dat u homeopatisch behandeld bent.