Fundamenteel onderzoek heeft aangetoond dat geneesmiddelen die zo vaak zijn verdund dat sommigen denken dat er "niets" meer inzit, toch werkzaam blijken te zijn. Dit betekent een doorbraak.
In 1994 is een onderzoek naar het gelijksoortigheidbeginsel gepubliceerd, het principe van de homeopathische geneeskunde. Het onderzoek is uitgevoerd op het niveau van de cellen in het lichaam, onder andere door twee Nederlandse celbiologen, zowel met hoge als met lage verdunningen. Het gelijk van het gelijksoortigheidbeginsel wordt herhaaldelijk bevestigd
(zie 1 ).
In 1999, 2000 en 2001 wordt in onderzoeken de biologische werkzaamheid van hoge verdunningen bij herhaling bewezen. Wetenschappers pleiten voor verder onderzoek naar de verklaring van de activiteit van deze verdunningen (zie 2,3,4).
De groep van Madeleine Bastide (universiteit van Montpellier) heeft een onderzoekslijn opgezet op immunologisch gebied. (zie 5)

1.Critical review and meta-analysis of serial agitated dilutions in experimental toxicology
Linde K. et al
Human and experimental toxicology 1994; 13: p.481-92. Overzichtsartikel van onderzoeken met (homeopathische) verdunningen.
Linde en de zijnen onderzochten de literatuur of intoxicatie door een bepaalde stof tegengegaan kan worden door toediening van een homeopathische oplossing (gepotentierd) van diezelfde stof.
De auteurs geven aan dat het in dit veld tot dan toe gepubliceerde onderzoek nog geen definitief uitsluitsel geeft. Desondanks zijn er voldoende aanwijzingen om verder te onderzoeken of gepotentieërde oplossingen bescherming bieden tegen intoxicatie.

2. Inhibition of human basophil degrenualtion by successive histamine dilutions: results of a European Multicentral trial
Belon F. , Cumps J., Ennis M., Mannaioni P.F., Sainte-Laudy J., Robertfroid M., Wiegant F.A.C.. Inflammation research 48, Supplement 1 (1999) S 17-S 18.
Onderzoek naar de biologische werkzaamheid van hoge verdunningen in vitro. (In laboratorium- situatie, op celniveau). In 1999 wordt in 3 van de 4 laboratoriade uitkomst bevestigd dat histamine in hoge verdunningen (100 tot de 15e en hoger) een remmend effect heeft op de degranulatie (= uiteenvallen van de cel met vrijkomen van bepaalde inhoudsstoffen die een rol spelen bij allergische reacties) van basofiele granulocyten (gespecialiseerde witte bloedlichaampjes) ten gevolge van anti-IgE (antistoffen die deze degranulatie kunnen veroorzaken). Dit onderzoek is een verfijning van een eerder onderzoek van Benveniste uit 1988.
Dit eerdere onderzoek van Benveniste bracht toentertijd de wetenschappelijke wereld in rep en roer: verdunningen waarvan de aanwezigheid van homeopathische grondstoffen niet meer aangetoond konden worden, bleken toch een biologisch effect te hebben! Een aantal gezaghebbende wetenschappers beschuldigden Benveniste openlijk van bedrog. Hierdoor werd Benveniste - die op immunologisch gebied een wereldnaam had opgebouwd - verguisd. Helaas heeft de wetenschappelijke wereld hem tot op heden nog niet gerehabiliteerd - wat verwacht zou mogen worden na de publicatie van de resultaten van het latere onderzoek van Belon e.a.

3. Flow-cytometric analysis of basophil activation: inhibition by histamine at conventional and homeopathic concentrations
Brown V. en Ennis M.
Inflammation research 50, Supplement 2 (2001) S 47-S 48
Vergelijkbaar met onderzoek (9) uit 1999, echter met een objectievere (niet-handmatige) telmethode uitgevoerd, de zgn. flow cytometrie.
Conclusie: de resultaten bevestigen de biologische werkzaamheid van hoge verdunningen en komen overeen met resultaten van vergelijkbare onderzoeken. Ook nu concluderen de onderzoekers dat de onderliggende mechanismen die de werking verklaren nog onbekend zijn en dat er dus verder laboratoriumonderzoek nodig is.

4. Jonas W., Lin Yu, Tortella F. Neuroprotection from glutamate toxicity with ultra-low dose glutamate. NeuroReport 12:335-339, 2001.
Blootstelling van zenuwcellen aan ultra-lage doses glutamaat hebben een beschermend effect bij latere blootstelling aan toxische doses glutamaat (een chemische verbinding). Groei en herstel van cellen worden hierdoor gestimuleerd.

5. Immunologisch onderzoek
De groep van Madeleine Bastide (universiteit van Montpellier) heeft een onderzoekslijn opgezet. In diermodellen zijn de effecten van dynamisaties (= potenties, trapsgewijs verdunde en bij elke trap geschudde oplossingen) van immuunstoffen getest. Het blijkt dat de effecten van dynamisaties duidelijk meetbaar zijn en verschillen van controleoplossingen en controle groepen.
Zowel immuunreacties als endocrinologische mechanismen blijken te beïnvloeden door dynamisaties; dit geeft inzicht in het aangrijpingspunt van homeopathie in het menselijk lichaam. Humaan fundamenteel onderzoek, bijvoorbeeld naar de relatie tussen immunologie en klinische effecten, wordt nu als volgende stap voorbereid door nieuwe laboratoriumtechnieken (PCR methode) en immunogenetische innovaties na het Human Genome Project.